Karma

Dit jongerencentrum bestond van 1970-1972, gevestigd in gebouw Raadhuis in Vleuten. Het was de opvolger van een eerdere jeugdsoos, genaamd PIT, en de voorloper van het latere Icarus. Karma draaide in het begin geheel zelfstandig, dus zonder jeugdwerkers van de gemeente. Het was voor en door jongeren, die het eerste bestuur vormden, het gebouw claimden door er met behulp van een tractor het naambord aan de deur te hangen. Karma was een feit. Afgedankte bankstellen en dikke fauteuils werden het gebouw in gesleept, visnetten opgehangen. Later waren deze jongeren betrokken bij de opstart van Icarus.

Het aanbod was divers, van dansavonden – ‘gewoon platen draaien’ -, er was een draaitafel-bar in de hoek, waarbij de sfeer werd opgevrolijkt door psychedelische vloeistofprojecties. Bezoekers probeerde men te trekken met psychedelische posters, en aankondigingen van evenementen stuurde men naar het alternatieve blad Aloha. Later werden er in Karma ook films vertoond, van Charlie Chaplin en Passolini onder andere. Karma trok een ander publiek dan ’t Hamhuus, een ander jeugdlocatie. In ’t Hamhuus kwamen jongens met kort geknipt haar en Kreidlers en Zundapps, Karma trok ‘langharigen, alternatievelingen, met Puchs en Tomos-brommers’. Het was een mooie tijd, aldus een terugblik door Herman Hellemans en Jan Schutte.

Veel vrijheid, muziek, bier en wijn en soms marihuana.

Inkomsten kwamen uit de bar: vooral bij optredens van bands werd goed verkocht. in 1972 ging Karma op in Icarus: de gemeente wilde het jongerenwerk reguleren en professioneler aanpakken, het gebouw moest aan veiligheidsvoorwaarden voldoen. De jongeren voelden zich aangetast in hun vrijheid en het bestuur viel uiteen. Een nieuw bestuur ging Icarus vormgeven.

Afbeelding: Raadhuis Vleuten, waarin Karma gevestigd was.