De Bunker

In 1969 begon de aanleg van de zuidelijke ringweg van Groningen. Onder het Meeuwerderbaan-viaduct in deze weg werd een ruimte gebouwd die bedoeld was om een plek te bieden aan jongeren en muziekevents. De ‘beatbunker’, zoals de ruimte in de volksmond heette, ging in 1974 open. De ruimtes werden gebruikt als oefenruimte en poppodium. De buurt had echter veel last van geluidsoverlast en het centrum moest al snel weer sluiten. In 1978 werd de leegstaande bunker gekraakt en gebruikt als opvangcentrum voor mensen met een Surinaamse migratieachtergrond, die heroïne gebruikten. De gemeente Groningen stond dit toe zolang er toezicht werd gehouden door de Stichting voor Surinamers in Groningen (SSG).

Het bestuur van de SSG trok zich echter in 1980 terug als beheerder, omdat men de controle kwijt was over de opgevangen groep. Steeds openlijker werd er in De Bunker gedeald en gebruikt. Toen het geweld onder dealers toenam, sloot de politie de plek. Een gemis, volgens sommige bezoekers. Ondanks de schermutselingen was het ook een vaste en in zekere zin prettige gebruikersplek, met sfeerverlichting en ‘goede Surinaamse muziek’ en onderlinge steun. Formeel was het geen gebruikersruimte, maar het roken van heroïne werd er oogluikend toegestaan, omdat gebruikers vaak ziek van de afkickverschijnselen binnenkwamen. Na sluiting van De Bunker verspreidde de scene zich over de stad.

Afbeelding: De Telegraaf 10-11-1981